“Mijn overgrootvader liep van Oirsbeek naar Maastricht. Ik pak liever de fiets”

Je fietst regelmatig een flinke afstand naar je werk. Hoe ziet dat eruit?

Twee tot drie keer per week fiets ik ongeveer 25 kilometer van Oirsbeek naar kantoor. Meestal doe ik dat met de e-bike. Met een gewone fiets zou het ook kunnen, dat heb ik wel eens gedaan na een teambuilding die laat eindigde. De laatste bus naar Oirsbeek gaat al rond elf uur, dus dan is de fiets een prima alternatief.

Waarom heb je gekozen voor een e-bike in plaats van een auto?

We hadden thuis twee auto’s en die van mij kwam niet meer door de keuring. Toen hebben we besloten een e-bike te kopen in plaats van een nieuwe auto. Mijn vrouw en ik delen er nu samen één. Het vraagt af en toe wat onderhoud, net als bij de auto. Maar het is nog altijd goedkoper dan een auto. En dit is mijn sport, ik heb geen fitnessabonnement nodig.

Wat maakt het woon-werkfietsen voor jou zo prettig?

Vooral de routes. Je kunt elke keer iets anders kiezen: via Schinnen, Ulestraten, Spaubeek, Rothem of Nuth. Soms pak je per ongeluk een gravelpad door het bos en denk je: die route sla ik de volgende keer over. Maar dat ontdekken vind ik juist leuk. Ik doe er meestal ongeveer een uur over.

Waar kijk je onderweg naar? 

Ik heb veel interesse in lokale geschiedenis. Een plek waar ik graag langs fiets is het Fabritiushuis in Wolfhagen bij Schinnen. Dat gebouw speelde een rol in de tijd van de Bokkenrijders, een periode die ik erg interessant vind. 

Die interesse deel je ook met je gezin?

Ja, onze kinderen fietsen graag mee naar plekken met een verhaal. In de zomer maken we tochten in de regio, bijvoorbeeld richting Parkstad, door Oud-Sittard of naar het Wildpark in Gangelt. Onderweg picknicken we of halen we een ijsje.

Fietste jij als kind ook graag?

Als tiener fietste ik dagelijks naar de middelbare school in Sittard. Ik werd niet gebracht of gehaald, mijn ouders geloofden in zelfredzaam zijn. In die tijd sleutelde ik veel aan mijn fiets en gaf ik hem allerlei (verf)kleuren. Later had ik een racefiets, maar na een val waarbij ik mijn arm brak, ben ik daarmee gestopt. Dat risico vond ik het niet waard.

Welke fiets heb je nog meer in de schuur staan, naast je e-bike?

Een omafiets. Eentje met 1 versnelling. Die fiets pak ik bijvoorbeeld als ik naar Sittard ga. Je parkeert hem makkelijk en ik ben minder bang voor diefstal. En het is goed voor de conditie, zeker met de heuvels hier.

Hoe reageren collega’s op jouw manier van reizen?

Ze zeggen vaak dat ze het knap vinden. Terwijl het voor mij vooral een keuze is. Wil je investeren in een auto of in je gezondheid? Ik sport verder niet echt, de fiets is mijn sport.

Hoe ga je om met slecht weer?

Met een goed regenpak is regen geen probleem. Bij de sneeuwval laatst heb ik rustig gefietst. In sommige open stukken lag nog een dikke laag sneeuw op de weg, maar op veel plekken was al goed gestrooid. Als je je tempo aanpast, gaat het prima.

Draag je een fietshelm?

Ja, zeker op de e-bike. Je gaat harder en bij een val kan het ernstig misgaan. Mijn vrouw werkt in de zorg en hoort genoeg verhalen om dat serieus te nemen.

Waarom zouden meer mensen vaker de fiets moeten pakken?

Je voelt je beter. Je hebt geen stress van files en wachtrijen, je fietst er gewoon langs. Je moet iets eerder vertrekken, maar dat neem ik graag voor lief. Het is gezond en je bespaart geld.

Blijf je dit doen in de toekomst?

Ja, ik zie mezelf tot aan mijn pensioen met de e-bike naar het werk fietsen.

Tot slot: heb je een tip voor mensen die vaker willen fietsen?

Kijk om je heen. In deze regio is overal historie. Kijk niet alleen naar de weg, maar af en toe ook omhoog naar gevels en details. Gebruik al je zintuigen. Dan wordt fietsen meer dan alleen van A naar B gaan.